Franse benaming: Chélidoine.
Engelse benaming: Celandine.
Duitse benaming: Schöllkraut.Botanische beschrijving: Familie:
Stinkende Gouwe is een wintervaste plant die stevig met een penwortel in de grond zit. Ze wordt 30-100 cm groot. Alle delen van de planten bevatten een gelig melksap dat scherp smaakt en etsend werkt. De stengel is vertakt en licht behaard, evenals de bladeren die blauw-groen zijn. Ze eehft lichtende goud-gele bloemen met 4 kroonbladeren en talrijke meeldraden. Kan van maart tot november bloeiend worden aangetroffen.Gebruikte delen: Het kruid en de wortel.
Inhoudsstoffen:
Kruid: Alkaloïden, etherische olie,
Wortel: Alkaloïden en chlidoniumzuur.
Verder nog saponinen, Flavonoïden en Carotinoïde.Geneeskracht: Centraal sederend, zwakker dan morfine. Spasmolytisch minder dan papaverine of belladonna.
Inwendig:Werkt kalmerend, krampstillend op de bronchiën, de darm en de galblaas en is galdrijvend.
10gr Stinkende Gouwe is in combinatie met 10gr Munt, 5gr Karwijzaad en 5gr Absint als mixthee goed bruikbaar.
Uitwendig:Het sap van stinkende Gouwe wordt vaker met succes gebruikt tegen wratten. Deze moeten meermaals per dag worden ingesmeerd met vers sap.Teelt en oogst
In mei en juni ligt de eigenlijke bloeitijd van de Gouwe. Gebruik verse plant of droge van max 5 maanden oud. Werking neemt zeer snel af.Bij- en/of nevenwerkingen
Te hoge dosis prikkelt maag-darmkanaal. Het is aan te raden Stinkende Gouwe pas na consultatie met een arts te gebruiken. Tenslotte zijn het Alkaloïden die worden ingezet. Sowieso is het gebruik als nevenmiddel in thee aan te bevelen. Niet gebruiken bij kinderen, berichten van kinderen die de plant aten hadden soms een dodelijke afloop.